第157课 ระดับ 9 บทที่ 157

ฟัง老爷爷站在窗前，阳光照耀着他。

คุณตาชายยืนอยู่หน้าหน้าต่าง แสงแดดส่องสว่างที่เขา

Grandpa stood by the window, sunlight shining on him.

ฟัง枕边放着他的遗嘱，字迹清晰。

ข้างหมอนมีพินัยกรรมของเขา ลายมือชัดเจน

Next to his pillow was his will, handwriting clear.

ฟัง他说：‘你们要由衷感谢土地，它是源头。’

เขาพูดว่า: 'พวกเธอต้องขอบคุณดินอย่างจริงใจ มันคือต้นกำเนิด'

He said: 'You must sincerely thank the land, it is the source.'

ฟัง大家衷心希望，小树苗能茁壮成长。

ทุกคนหวังอย่างจริงใจ ต้นกล้าเล็กๆ จะเติบโตแข็งแรง

Everyone sincerely hoped the saplings would grow strong,

ฟัง看着油漆剥落的窗户，他眨眨眼笑了。

มองหน้าต่างที่สีลอกล่อน เขาblinkตาแล้วยิ้ม

Looking at the peeling paint on the window, he blinked and smiled.

ฟัง这英明的决定，让每个人都感到温暖。

การตัดสินใจที่เฉลียวฉลาด ทำให้ทุกคนรู้สึกอบอุ่น

This wise decision made everyone feel warm.

ฟัง老人安详离去，爱如光芒照耀。

ชายชราจากไปอย่างสงบ รักคือแสงสว่างที่ส่องแสง

The old man left peacefully, love shining like light.