第124课 ระดับ 5 บทที่ 124

ฟัง那是一个古老的时期，路边有很多大石头。

นั่นเป็นสมัยโบราณ รอบๆ ทางเดินมีก้อนหินขนาดใหญ่จำนวนมาก

That was an ancient era; there were many big stones by the road.

ฟัง一个诗人喜欢随手捡起石头，想象它们的样子。

กวีคนหนึ่งชอบหยิบก้อนขึ้นจากพื้นด้วยมือเปล่า แล้วจินตนาการรูปร่างของมัน

A poet liked to casually pick up stones and imagine their shapes.

ฟัง但是，事实很残酷，石头很容易碎。

แต่ความเป็นจริงโหดร้าย ก้อนหินแตกง่ายมาก

But the fact was harsh; the stones broke very easily.

ฟัง他想随时看到完整的作品，所以很想念以前的样子。

เขาอยากเห็นผลงานที่สมบูรณ์ตลอดเวลา จึงคิดถึงรูปร่างเดิมมาก

He wanted to see complete works at any time, so he missed the original shapes a lot.

ฟัง后来，他用石头做了一些小甜品，放在展览上展示。

ต่อมา เขาใช้ก้อนหินทำขนมหวานเล็กๆ แล้วนำไปจัดแสดงในนิทรรศการ

Later, he used stones to make some small desserts and displayed them in an exhibition.

ฟัง游客们看了，似乎都很喜欢这种智慧的设计。

นักท่องเที่ยวที่ชมดู ดูเหมือนว่าจะชอบการออกแบบที่มีปัญญาแบบนี้มาก

The tourists seemed to really like this wise design.

ฟัง诗人这才意识到，变化也能变得很温暖。

กวีจึงตระหนักได้ว่า การเปลี่ยนแปลงก็สามารถทำให้รู้สึกอบอุ่นได้เช่นกัน

The poet realized then that change could also become warm.