第99课 ระดับ 8 บทที่ 99

ฟัง娘站在墓地前，看着年迈的墓碑。

แม่ยืนอยู่หน้าสุสาน มองดูหลุมศพเก่าแก่

Mother stood before the cemetery, looking at the old tombstone.

ฟัง由于年限太久，碑上的字迹已经模糊。

เพราะเวลานานเกินไป ตัวหนังสือบนป้ายก็เลือนราง

Due to the long years, the writing on the stone had blurred.

ฟัง她拿出墨水，想把名字重新描清楚。

เธอหยิบหมึกขึ้นมา อยากเขียนชื่อให้ชัดอีกครั้ง

She took out ink, wanting to rewrite the name clearly.

ฟัง可是手太抖，墨水洒在裤子上，像尿渍一样。

แต่มือสั่นมาก หมึกหกเลอะกางเกง เหมือนปัสสาวะ

But her hand shook too much; ink spilled on her pants, like urine stains.

ฟัง娘很恼火，对着空椅子呐喊。

แม่น้อยใจมาก ตะโกนใส่เก้าอี้ว่างเปล่า

Mother was annoyed, shouting at the empty chair.

ฟัง她想起以前唠叨的日子，虽然劳累，却很温暖。

เธอนึกถึงวันที่เคยบ่นๆ แม้จะเหนื่อย แต่กลับอบอุ่น

She remembered the days of nagging; though exhausting, they were warm.

ฟัง现在她宁愿哭泣，也不愿再感到恐慌。

ตอนนี้เธอเลือกที่จะร้องไห้ ดีกว่าต้องรู้สึกตกใจกลัวอีก

Now she preferred crying over feeling panic again.

ฟัง风吹过墓地的南瓜藤，似乎在谅解她的痛苦。

ลมพัดผ่านเถาฟักทองในสุสาน เหมือนจะเข้าใจความเจ็บปวดของเธอ

The wind blew through the pumpkin vines in the cemetery, seemingly understanding her pain.