第143课 ระดับ 8 บทที่ 143

ฟัง在乡下的小山岭，住着一位守护柿子树的僧人。

ที่เนินเขารามิยาในชนบท มีพระสงฆ์รูปหนึ่งคอยดูแลต้นมะพลับ

In a small hill in the countryside, a monk guarded a persimmon tree.

ฟัง他的相貌严肃，但嗜好只是安静地享用成熟的柿子。

หน้าตาของเขาดูจริงจัง แต่สิ่งที่ชอบคือการกินมะพลับสุกอย่างเงียบๆ

His appearance was serious, but his hobby was simply enjoying ripe persimmons in silence.

ฟัง最近，一股恶劣的势头在村庄蔓延，商贩们施压，要求砍树换钱。

เมื่อไม่นานมานี้ แนวโน้มเลวร้ายแพร่กระจายในหมู่บ้าน พ่อค้าแม่ค้ากดดันให้ตัดต้นไม้แลกเงิน

Recently, a bad trend spread through the village; merchants pressured for cutting the trees for money.

ฟัง僧人无可奈何，因为村民已上瘾于利益，对他无动于衷。

พระสงฆ์หมดหนทาง เพราะชาวบ้านติดผลประโยชน์ ไม่สนใจเขาเลย

The monk was helpless, as the villagers were addicted to profit and indifferent to him.

ฟัง他下令：‘谁敢剪叶子，就失去享用柿子的权利。’

เขาสั่งว่า: “ใครกล้าตัดใบไม้ จะเสียสิทธิ์ในการกินมะพลับ”

He gave the order: “Whoever dares to cut leaves will lose the right to enjoy the persimmons.”

ฟัง然而，情绪失控的少年们还是偷偷掀开了树根。

แต่เด็กหนุ่มที่ควบคุมอารมณ์ไม่อยู่ยังคงแอบขุดรากไม้

However, emotionally失控 teenagers still secretly uprooted the tree.

ฟัง当僧人赶到时，少年们已卧倒休息，唯剩微弱的风声。

เมื่อพระวิ่งมาถึง เด็กๆ นอนพักอยู่ เหลือเพียงเสียงลมอ่อนๆ

When the monk arrived, the youths were lying down resting, with only a faint sound of wind left.

ฟัง僧人长叹：‘徒劳！你们的相貌虽新，事迹却令人唾弃。’

พระถอนหายใจยาว: “ไร้ประโยชน์! หน้าตาของเธอเปลี่ยนไป แต่การกระทำน่ารังเกียจ”

The monk sighed: “It’s futile! Your appearance may change, but your deeds are despised.”