第69课 ระดับ 9 บทที่ 69

ฟัง黄昏的河畔，花蕾在风中轻轻晃。

ยามเย็นริมฝั่งแม่น้ำ หน่อช่อดอกไม้โยกไหวเบาๆ ในสายลม

At dusk by the riverbank, the flower buds swayed gently in the wind.

ฟัง阳光让他的脸颊变得红扑扑、红润，焕发着生机。

แสงแดดทำให้แก้มของเขาแดงปลั่งและเปล่งปลั่ง ดูมีชีวิตชีวา

The sunlight made his cheeks ruddy and glowing, full of life.

ฟัง他沿着横向的小径漫步，脚步有些晃荡，像是在留恋这美景。

เขาเดินไปตามทางเดินขวาง สายเท้าแกว่งไกว ราวกับอาลัยในทิวทัศน์งามนี้

He strolled along the transverse path, his steps wobbling, as if reluctant to leave the beautiful view.

ฟัง为了核实前方的迹象，他理智地停下脚步，不再谋求捷径。

เพื่อตรวจสอบร่องรอยข้างหน้า เขาหยุดเดินอย่างมีเหตุผล ไม่แสวงหาทางลัดอีก

To verify the signs ahead, he stopped rationally, ceasing to seek shortcuts.

ฟัง毕竟，在这片流域，肩负重任不能没劲，要精益求精地走好每一步。

ท้ายสุด ในลุ่มน้ำนี้ การแบกรับความรับผิดชอบต้องไม่เฉื่อยชา ต้องเดินแต่ละก้าวอย่างพิถีพิถัน

After all, in this river basin, carrying heavy responsibilities cannot be lackluster; every step must be taken with precision.

ฟัง他牢记这份宁静，心中的鸟巢也随之苏醒，鸣声清脆。

เขาจดจำความสงบงามนี้ไว้ ในใจรังนกก็ตื่นขึ้น เสียงร้องใสแจ๋ว

He kept this tranquility in mind; the bird's nest in his heart awakened, chirping clearly.

ฟัง这来龙去脉般的回忆，将成为他永远的美滋滋的留念。

ความทรงจำที่มีที่มาที่ไปเช่นนี้ จะกลายเป็นที่ระลึกที่เขาปลาบปลื้มตลอดไป

This memory, with its full context, would become a cherished souvenir he held dear forever.