เนื้อเพลง ขยะสังคม
ศิลปิน: ประสาน เวียงสิมา
ดนตรี.....
อ้าวฮั่นนี่ เหลียวเห็นยาวๆๆ
ผู้ยาวยาวฟ้าไหลเลื่อนทางบน
คนกะไป แม่นพอคน
ตื่นมาตาแจ้ง ผู้ขายแฮง
กะเอาแฮง ไปขายสู่
ผู้เป็นหมอ ผู้เป็นครู
นายร้อยนายจ่า
ผู้ได้เล่า ได้เรียนมา
มีวิชานั่นแม่นนำห่อง
เต็มจำบ่ถ้อย
พูความรู้ แม่นนิดหน่อย
ต้องต่ำจำเป็น
สังคมเห็น ว่าโสมม
ทับถมเขาด้วย
มองโลก ให้สดสวย
ต้องมองด้วยภาพพจน์สังคม
แต่โลกที่เราอาศัย
สังคมใหม่มีแต่โสมม
มนุษย์เราชอบสะสม
ขยะสังคมไว้เต็มกะดา
กาเมสุมิจฉา จาราเว
ไม่จำใส่ใจ
ใครทำใคร
ไม่รู้ว่าใครทำใคร
ใครทำใคร
เหตุไฉนจึงได้เกิดมา
ทำแล้วทิ้งไป
ใจขวักไขว่กิเลสตัณหา
เหมือนดังทิ้งเศษขยะ
ให้เกะกะมากมายโสมม
ยกโลกขยะสังคม
กำลังทับถมขึ้นมาขึ้นมา
ทำทำมา
ไม่กล้ารับการกระทำ
ทำทำไม ไม่รู้ว่าทำทำไม
ทำทำไม
พระสอนไว้ ไม่ให้กระทำ
เป็นบาปซ้ำไผก่อไผกอง
ขยะของ แม่นสังคม
กลิ่นเหม็นจนฟุ้ง
เรียนจบสูง มาน้อหล่า
แลกใบปริญญา
ทำหน้าซือซือ ซือซือซือซือ
สังคมเอ้ย อยู่สู่มื้อ
สมัยก้าวบ่ถอย
ลูกไม่น้อยทิ่มปล่อยสงเคราะห์
นอนเบาะนอนเปลแม่เซหนีซ้ำ
ทำทำทำ ขยันทำไม่มีอ่อนแอ
ใครเรียกใครรากหลายแท้
ร้องอุแว้หาแม่หาพ่อ
ขาดน้ำขาดนมสิหนอ
แม่ไม่รอป้อนน้ำป้อนนม
เขาเป็นขยะสังคม
พวกคุณถุยถ่ม ทิ้งไป
หากเป็นขยะมูลฝอย
จะทิ้งจะปล่อยที่ไหนก็ได้
ลงโถลงถังลงคลอง
เป็นเศษกระป๋องทิ้งน้ำเผาไฟ
แต่เขาเหล่านี้มีเนื้อ
มีเลือดเชื้อของความเป็นไทย
ทำทำไม ไม่รู้ว่าทำทำไม
ดูดูไป ยิ่งไม่มีวัฒนธรรม
กรรมเอ๋ยกรรม
สังคมชั้นต่ำเขาถ่มเขาถุย
ต้องค่อยเขี่ยค่อยคุ้ย
รับเศษเดนเป็นทาสอารมณ์
อยู่ในกองขยะสังคม
เหมือนเรือลอยล่มน้ำที
มันเป็นที่แสนหลาย ๆ ซ้ำ
ผู้เป็นผัว ผู้เป็นเมีย
เสียหยังสิ้นศีลห้าบ่ถือ
ไปสู่มื้อไปวัดขอพร
ฟังคำสอน ว่ากาเม
ให้ละไว้ไกลเว้น
บักมาเป็น กาลีร้อย
เป็นมะลำ มะลอย
ให้เขาต้อยต้องติติง
ติติงติติงหล่าเอ้ยนางเอย
หล้าเอยนางเอย
บ๊ะเขาติงเด้อล่ะเจ้าบ่ดิ้น
บัดเขาดิ้นนั่นเจ้าบ่ติง
โอ้ยติงลิงติงลิงตายตกงา
หน้าใสใจกายอย่ามาใกล้.
โอ ระยอง สร้างสรรค์..