เนื้อเพลง จำจนตาย
ศิลปิน: หลิว อาจารียา
<<<......music......>>>
ยามที่หกล้ม
ยามที่คมมีดมาบาด
กลายเป็นบาดแผล
เพียงไม่นานก็หายดี
ยามที่เจ็บกาย
บ่เป็นหยังน้องทนได้
แต่เมื่อเจ็บใจ
ทนบ่ไหวจนป่านนี้
มันเจ็บหลายๆอกซ้ายระบม
เมื่อไปหลงลมคนหลายใจ
อุตส่าห์เอาใจวางอยู่ในมืออ้าย
ก็กลับมาทำลายมันได้คามือ
จำจนตายบ่มีลบมีเลือน
เป็นเหมือนรอยทางดินที่มันถูกไถ
นานสักเพียงใด นานสักเท่าใด
ก็ยังมีแผลเป็นฝากเอาไว้
จำจนตายคนที่ฮักลวงๆ
ใจทั้งดวงโดนทำให้มีรอยแผล
อยากลืม แต่บ่ลบเลือน
ก็บ่ฮู้ ว่าน้ำตา สิหมดตอนไหน
ยามบ่อยากจำ
ใจก็ยังถึงคิดอยู่
ยามที่อยากลืม
ใจก็จำอยู่ร่ำไป
ใจบ่เคยพอ
คงบ่มีวันเข้าใจ
มีดมาบาดกาย
บ่เท่าเทียมฮักบาดใจ
มันเจ็บหลายๆอกซ้ายระบม
เมื่อไปหลงลมคนหลายใจ
อุตส่าห์เอาใจวางอยู่ในมืออ้าย
ก็กลับมาทำลายมันได้คามือ
จำจนตายบ่มีลบมีเลือน
เป็นเหมือนรอยทางดินที่มันถูกไถ
นานสักเพียงใด นานสักเท่าใด
ก็ยังมีแผลเป็นฝากเอาไว้
จำจนตายคนที่ฮักลวงๆ
ใจทั้งดวงโดนทำให้มีรอยแผล
อยากลืม แต่บ่ลบเลือน
ก็บ่ฮู้ ว่าน้ำตา สิหมดตอนไหน
<<<......music......>>>
จำจนตายบ่มีลบมีเลือน
เป็นเหมือนรอยทางดินที่มันถูกไถ
นานสักเพียงใด นานสักเท่าใด
ก็ยังมีแผลเป็นฝากเอาไว้
จำจนตายคนที่ฮักลวงๆ
ใจทั้งดวงโดนทำให้มีรอยแผล
อยากลืม แต่บ่ลบเลือน
ก็บ่ฮู้ ว่าน้ำตา สิหมดตอนไหน
[ จำจนตายบ่มีลบมีเลือน
เป็นเหมือนรอยทางดินที่มันถูกไถ
นานสักเพียงใด นานสักเท่าใด
ก็ยังมีแผลเป็นฝากเอาไว้
จำจนตายคนที่ฮักลวงๆ
ใจทั้งดวงโดนทำให้มีรอยแผล
อยากลืม แต่บ่ลบเลือน
ก็บ่ฮู้ ว่าน้ำตา สิหมดเมื่อใด ]