เนื้อเพลง ระอาเมีย
ศิลปิน: นงค์ เชิญยิ้ม
Cyber Music>>>>
โอ้อนาถวาดสะบาง
(วาสนามีเหรือวาดสะบาง ร้องใหม่ๆ)
โอ้อนาถวาสนา ถึงเวลาพาคะนึง
แม่อีหนู ช่างหูชา
ชอบสร้างปัญญา แต่เรื่องขี้หึง
เราเตือนเราว่า
ก็ทำหน้าบึ้งตึง
ผัวนั้นจึง ต้องทนทำใจ
เจ้าโกรธเรื่องไรจึงไล่ผัวเอ็ด
จะปฏิเสธ ก็สุดวิสัย
พอเถียงไม่ขึ้น
มันคว้าปืนเหนี่ยวไก
ถ้าขืนอยู่ไป ก็ต้องตายทั้งเป็น
ยังลืมไม่ลง ก็อีตรงตื่นมา
กาแฟก็ต้องหา น้ำชาก็ไม่เห็น
ทั้งยาสีฟัน หาทุกวันไม่เว้น
หายากหาเย็น
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอะไร
จะไปทำงานละควานหาถุงเท้า
มันเอาไปเช็ดจานข้าว
เช็ดหม้อ เช็ดไห
(โอ้โฮ บ้านแกใช้ถุงเท้า
เช็ดหมอเช็ดไหเหรอ
ฮึ บ้านเมีย
อ้าว แล้วแกอยู่บ้านไหนล่ะ
อยู่บ้านเมีย
โอ๊ย ก็บ้านแกนั่นล่ะ)
เสื้อผ้ากลีบยับไม่น่าจับมาใส่
กางเกงนอก กางเกงใน
วางสุมเป็นตะโพน
(เป็นกอง นี่เพลงนี้แกเป็นพระเอก)
กลับบ้านค่ำสามทุ่มกว่าๆ
ละแม่ยืนชี้หน้าด่าจนตีสอง
พอเปิดตู้โชว์เห็นโหลยาดอง
มีแต่ฝุ่นละอองลอยเวียนวน
ผัวชอบผัก เมียรักมันก็เที่ยว
ล่อดอกกระเจียวจิ้มปลาร้าหลน
ทั้งผักกระถิน มันบอกว่ากินแก้จน
แสนกังวล แสนอาวรณ์
กล่อมลูกไป
เท่าไหร่มันไม่ยอมหลับ
ลูกมันบังคับจะฟังเพลงมันต้องถอน
งึกๆ งักๆ มันเป็น งึกๆ งักๆ
งึกๆ งักๆ มันเป็น งึกๆ งักๆ
ร้องงึกๆ งักๆ ลูกรักถึงจะนอน
ถ้าไม่ร้องมันก็อ้อน ให้รำคาญ
พอลูกหลับ ขยับถีบลูก
อย่านอนเลยบนฟูก
ไอ้ลูกสันขวาน
ฉี่รดที่นอนทั้งตอนกลางคืนกลางวัน
(โอ๊ย ใจร้ายจังหนอ ถีบลูกทำไม
เลี้ยงตามสุภาษิต
เขาว่าไงล่ะ
รักวัวให้ผูก รักลูกให้ถีบ
เขามีแต่รักลูกให้ตี
เหรอ จะไม่ให้ถีบได้ยังไงเล่า
ก็เยี่ยวรดที่นอนทุกคืนเลย
โอ๊ย มันยังเด็ก ไม่รู้ประสีประสา
เด็กที่ไหนล่ะ ปีหน้ามันจะบวชแล้ว
เหรอ งั้นเอามันให้ตาย
เหรอ เดี๋ยวจัดให้)
คนปากคันจะติฉินนินทา
ปากยาวกว่าปากกา ปากไก่
เมียผมทำไมขี้หึงหนักหนา
ยังจำได้มั่น ขนาดแมลงวันบินมา
มันจ้องจะฆ่า
ถ้าเป็นแมลงวันตัวเมีย
(โอ๊ย เมียแกรู้ได้ไงว่าตัวผู้ตัวเมีย
โอ๊ย มันไม่รู้
ว่าตัวผู้หรือตัวเมียหรอก
ตัวไหนมันเกาะมันก็หาว่าตัวเมีย
มันหึงเกินเหตุ
เมียฉันไม่เคยหึง
ขนาดกอดน้องเมียต่อหน้า
มันยังไม่ว่าสักคำเลย
อ้าว ทำไมล่ะ
น้องเมียฉันเป็นผู้ชาย)
ผู้หญิงเกาะแกะ
ข้องแวะก็ไม่ได้
เมียเห็นวิ่งใส่ นิสัยมันเสีย
อยากพึ่งธรรมะ
แสนระอาเมีย
ยิ่งคิดก็ยิ่งเพลีย ขนลุกพอง
ถ้าเมียไม่หลับ ขยับก็ไม่ได้
จะทำยังไง ได้แต่นั่งหงอง
ผัวจำต้องลา น้ำตาไหลนอง
อยู่ไปก็คงต้อง สมองแตกตาย.