บทที่ 3 狗猛酒酸 Gǒu měng jiǔ suān หมาดุจนเหล้าเปรี้ยว

              宋人有酤酒者,升概甚平,遇客甚谨,为酒甚美,县帜甚高,著然不售,酒酸。怪其故,问其所知闾长者杨倩,倩曰:“汝狗猛耶?”曰:“狗猛则酒何故而不售?”曰:“人畏焉。或令孺子怀钱挈壶瓮而往酤,而狗迓而龁(咬)之,此酒所以酸而不售也。”
夫国亦有狗,有道之士⒂怀其术而欲以明万乘之主,大臣为猛狗迎而龁(咬)之,此人主之所以蔽胁,而有道之士所以不用也。
——选自《韩非子·外储说右上》

Sòng rén yǒu gū jiǔ zhě, shēng gài shénpíng, yù kè shén jǐn, wèi jiǔ shén měi, xiàn zhì shèn gāo,zhe rán bù shòu, jiǔ suān. Guài qí gù, wèn qí suǒ zhī lǘ zhǎng zhě yáng qiàn, qiàn yuē:“Rǔ gǒu měng yé?” Yuē:“Gǒu měng zé jiǔ hégù ér bù shòu?” Yuē:“Rén wèi yān. Huò lìng rúzǐ huái qián qiè hú wèng ér wǎng gū, ér gǒu yà ér hé (yǎo) zhī, cǐ jiǔ suǒyǐ suān ér bù shòu yě.”
Fū guó yì yǒu gǒu, yǒu dào zhī shì ⒂ huái qí shù ér yù yǐ míng wàn chéng zhī zhǔ, dàchén wèi měng gǒu yíng ér hé (yǎo) zhī, cǐ rén zhǔ zhī suǒyǐ bì xié, ér yǒu dào zhī shì suǒyǐ bùyòng yě.
ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ 狗猛酒酸

 

1 酤:ขาย

2 遇客:ตอนรับแขก ลูกค้า

3 谨:มีมารยามงาม

4 县:แขวน

5 帜:ป้ายหน้าร้าน เขียนคำว่า 酒

6然:แต่ว่า

7 怪:รู้สึกว่า…….แปลกๆ

8 闾:ประตูในซอย

9长者:ผู้เฒ่าผู้แก่

10焉:มัน (หมายถงหมา)

11 孺子:เด็ก

12 挈:ยก

13 迓:เสนอหน้า วางอยู่ด้านหน้า ต้อนรับ

14 所以:เนื่องด้วยเหตุข้างต้น

15 有道之士:คนที่มีความสามารถ

16 怀:มีเรื่องอยู่ในหัว

17升概:หน่วยชั่งเหล้าในสมัยโบราณ  โดยใช้ 斗 เป็นอุปกรณ์ (คล้ายกระบวยทรงสี่เหลี่ยมผืนผ้า)

18著:เก็บไว้นาน

19龁:กัด

20明:ใช้วิธีการ……….

21万乘之主:แม่ทัพที่มีรถศึกเป็นหมื่นคัน

22蔽胁:หลอกลวง ผิดหวัง

23或:หรือว่า

คำแปล (แบบพยายามไม่ขยายความ รักษาความหมายเดิมไว้)

          แคว้นซ่งมีคนขายเหล้า ตราชั่งเหล้าตรง ต้อนรับแขกอย่างมีมารยาท (หน้าร้าน) แขวนป้ายร้านไว้สูง แต่เหล้าขายไม่ออก เหล้าจึงเปรี้ยว รู้สึกว่ามันแปลก ๆ   จึงไปถามผู้เฒ่าหยางเชี่ยนผู้ปราดเปรื่องที่อยู่ตรงปากซอย ผู้เฒ่าหยางเชี่ยนถามว่า “หมาแกดุไหม?” (คนขายเหล้าจึง)ตอบ “หมาดุเกี่ยวอันใดกับข้าขายเหล้าไม่ได้เล่า”    “แกเลี้ยงมัน (หมา) พอมีคนใช้ให้เด็กถือเงินเดินมาซื้อเหล้า กลับเจอหมาเสนอหน้าอยู่แล้วกัดเด็ก นี่คือเหตุผลว่าทำไมเหล้าขายไม่ออกจนมันเปรี้ยว”
          ประเทศของเราก็มีหมา มีผู้มีความสามารถที่เก่งกาจ มีอุดมการณ์อยากแสดงให้ผู้นำประเทศเห็นถึงกลยุทธ์ของเขา แต่ผู้นำกลับเอาหมาไปตอนรับแล้วก็กัดเขา ผู้นำก็ตามืดบอดมองไม่เห็นความจริง กลายเป็นว่ามีผู้มีความสามารถแต่กลับไม่ได้ใช้ให้เป็นประโยชน์

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ 狗猛酒酸

 

บทที่ 2 自相矛盾 zì xiāng máo dùn หอกโล่ขัดกันเอง

          楚人有鬻矛与盾者,誉之曰:“吾盾之②坚,物莫能陷也。”又誉其矛曰:“吾矛之③利,于物无不陷也。”或曰:"以子之④矛,陷子之⑤盾,何如?”其人弗能应也。夫不可陷之⑥盾与无不陷之⑦矛,不可同世而立。

出自《韩非子·难一》

          ชาวฉู่ผู้ขายหอกกับโล่   ชื่นชม (หอกกับโล่ของตัวเอง) ว่า “โล่ข้าแข็งแกร่ง สิ่งใดก็แทงไม่เข้า” แล้วก็ชื่นชมหอกว่า “คมหอกของข้า ไม่มีอะไรที่แทงไม่เข้า” จึงมีคนถามขึ้นว่า “ถ้าเอาหอกของท่าน แทงโล่ของท่าน” จักเป็นเช่นไร? คนขายหอกและโล่ก็พูดอะไรไม่ออก ตอบอะไรมิได้   นั่นแปลว่าโล่ที่อะไรก็แทงไม่เข้ากับหอกที่แทงเข้าได้ทุกอย่างนั้น อยู่ร่วมโลกกันไม่ได้

ผลการค้นหารูปภาพสำหรับ 自相矛盾

 

คำอธิบาย

(1)楚人:ชาวแคว้นฉู่

(2)鬻(yù):ขาย

(3)誉之:ชื่ชมสิ่งนั้น (ที่ได้กล่าวมาแล้วข้างต้น)

(4)吾:ฉัน ข้า

(5)坚:แข็งแกร่ง

(6)陷:แทงจะทะลุ

(7)利:คม

(8)无不:ไม่มี

(9)或:มีคน....(มักตามด้วยคำกริยา)

(10)以:ใช้

(11)弗:ไม่

(12)应:ตอบ

(13)夫:นั่น , ดังนั้น

(14)子: คุณ ของคุณ

之①:สรรพนาม

之②:คำเชื่อม แปลว่า ที่ ซึ่ง

之③:คำเชื่อม แปลว่า ที่ ซึ่ง

之④:ของ  แปลเหมือน 的

之⑤:ของ  แปลเหมือน 的

之⑥:ของ  แปลเหมือน 的

之⑦:ของ  แปลเหมือน 的

 

自相矛盾
เป็นสุภาษิต มีความหมายว่าภายในเนื้อหา การกระทำต่าง ๆ  สารที่ผู้พูดหรือบทความแจ้งมานั้น มีสิ่งมากกว่า 2 สิ่งขัดกันเอง เช่น

เช่น

你说手机没电了,却刚给他打了电话,这不是自相矛盾吗?
ไหนคุณบอกว่าโทรศัพท์แบตหมดแล้วไง ทำไมเมื่อครู่ยังโทรศัพท์หาเขา นี่ไม่ใช่หอกโลขัดกัน (ขัดแย้งหันเอง) หรอกเหรอ?

บทที่ 1 (ชาวเจิ้งซื้อเกือก) 郑人买履

บทที่ 1
郑人买履 Zhèng rén mǎi lǚ    ชาวเจิ้งซื้อเกือก

郑人有欲买履者,先自度(duó)其足,而置之其坐。至之市而忘操之。已得履,乃曰:“吾忘持度(dù)。”反归取之。及反,市罢,遂(suì)不得履。

  人曰:“何不试之以足? ”

  曰:“宁(nìng)信度,无自信也。”

          เมืองเจิ้งมีนายหนึ่งอยากซื้อเกือก จึงวัดเท้าตัวเองก่อน แล้วก็วางไว้ตรงที่ตัวเองนั่ง จากนั้นก็ไปตลาดแต่ลืมหยิบขนาดที่วัดมาด้วย พอเลือกรองเท้า ก็ว่า “ตายห่า ลืมขนาดเท้า” ก็เลยกลับบ้านไปเอาขนาดเท้าที่วัดไว้  พอกลับมา ตลาดวายแล้ว ก็เลยไม่ได้ซื้อเกือก

คนเห็นดังนั้นก็ถาม “ทำไมไม่ใช้เท้าตัวเองวัดล่ะ”

ชายชาวเจิ้งตอบว่า “เชื่อไม้บันทัดที่วัดไว้มากกว่าเชื่อ(เท้า)ตัวเอง”


คำอธิบาย

  1.郑:เป็นชื่อเมืองเล็กๆเมืองหนึ่งในสมัยชุนชิว ตอนนี้คือเขต 新郑 ในมณฑลเหอหนาน

  2.欲:อยากจะ ต้องการจะ

  3.者:คนที่…….

  4.先:ก่อนอื่น

  5.度(duó):วัด(ระยะ/ขนาด)

  6.而:แล้ว และจากนั้น

  7.置:วางไว้ที่ ใส่ไว้ที่

  8.之:สรรพนาม มัน ในที่นี้หมายถึง ขนาดเท้าที่วัดไว้แล้ว

  9.其:ของเขา

  10.坐:อักษรพ้องความหมาย มีความหมายเหมือน “座” ที่นั่ง

  11.至:รอจนถึง ถึง

  12.之:ไปยัง…..   ไปที่…...

  13.操:หยิบมาด้วย

  14.已:ได้...แล้ว

  15.得:ได้รับ

  16.履:รองเท้า เกือก

  17.乃:ดังนั้นจึง

  18.持:หยิบ

  19.度(dù):ขนาดที่วัดไว้แล้ว

  20.反:“返” กลับ

  21.市罢:ตลาดวาย

  23.遂:ก็แล้ว

  24.曰:พูด พูดว่า

  25.宁(nìng):ยอม

  26.无:ไม่

  27.自信:เชื่อตัวเอง

  28.以:ใช้

        ชายชาวเจิ้งนายนี้ทำผิดมหันต์ก็คือเขาเชื่อแต่ไม้บันทัดที่วัดขนาดเท้าไว้แล้ว แต่กลับไม่เชื่อขนาดเท้าของตัวเอง จึงทำให้คนอื่นหัวเราะเยาะเอา รองเท้าก็ไม่ได้ซื้อ คำถามก็คือ ในชีวิตจริงจะมีเหรอใครที่ไม่เชื่อเท้าตัวเองแต่เชื่อไม้บรรทัด  ลองๆนึกดู หลาย ๆ ครั้งคนเราไม่ว่าทำอะไรก็ตาม ทำงานหรือแก้ไขปัญหาก็เชื่อแต่เนื้อหาที่ในตำราว่าไว้ ไม่ยอมลองพิเคราะห์จากสถานการณ์จริง หนังสือว่าอย่างไรก็เออออห่อหมกไป แต่ว่าอะไรที่ในตำราไม่มี แต่ในชีวิตจริงของคนเรามีก็ดันไม่เชื่อซะงั้น คนพรรค์นี้เชื่อแต่ตำรา อะไรที่ไม่ได้เขียนก็ทึกทักเอาว่าไม่มี ความคิดความอ่านก็อยู่แค่ในกรอบ ทำอะไรก็เจอแต่อุปสรรค