吹牛 chuīniú

笔顺ลำดับการเขียน

吹 7 ขีด

牛 4 ขีด

意思ความหมาย

คุยโม้โอ้อวด, พูดจาเกินจริงเพื่อยกย่องตนเอง

to talk big; to brag; to shoot off one's mouth

例句ตัวอย่างประโยค

他说他如何如何赚钱，我就不太相信，我们认识以来他总是喜欢吹牛。

tā shuō tā rúhé rúhé zhuànqián wǒ jiù bù tài xiāngxìn wǒmen rènshi yǐlái tā zǒngshì xǐhuan chuīniú

ที่เขาพูดว่าตัวเองหาเงินได้มากมายอย่างนั้นอย่างนี้ ฉันไม่ค่อยเชื่อเท่าไรหรอก เพราะตั้งแต่รู้จักกันมาเขามักจะชอบคุยโวโอ้อวดอยู่เสมอ

I don't believe all he says about the profits he is making; ever since I have known him he has liked to talk big.

他喜欢吹牛。

tā xǐ huān chuī niú

เขาชอบพูดจาขี้โม้โอ้อวด

He likes to throw the bull.

我不想吹牛。

Wǒ bùxiǎng chuīniú.

ฉันไม่อยากจะคุยโวโอ้อวดหรอกนะ

I don't mean to brag.

杰克太爱吹牛了，当教练说他并不是他所想像的那么好时，他感到很惊讶。

Jiékè tài ài chuīniú le dāng jiàoliàn shuō tā bìng bùshì tā suǒ xiǎngxiàng de nàme Hǎoshí tā gǎndào hěn jīngyà

แจ็คชอบคุยโม้โอ้อวดมากเกินไป ตอนที่โค้ชบอกว่าเขาไม่ได้เก่งกาจอย่างที่ตัวเองจินตนาการไว้ เขาก็รู้สึกประหลาดใจมาก

Jack brags too much and it set him back on his heels when the coach told him he wasn't as good a player as he thought he was.

我认为约翰的故事绝对是吹牛。

wǒ rèn wéi yuē hàn de gù shì jué duì shì chuī niú

ฉันคิดว่าเรื่องเล่าของจอห์นเป็นการคุยโม้โอ้อวดอย่างแน่นอน

John's tale sounded to me exactly like a fish story.

搭配词语คำที่ใช้ร่วมกัน

—

近义词 / 同义词คำใกล้เคียง

吹chuī

反义词คำตรงข้าม

—

字源รากศัพท์และที่มาของอักษร

部首口 7 画 chuī

โครงสร้าง: ⿰口欠

ที่มา: ปาก

ความหมายดั้งเดิม: เป่า; พ่น; โอ้อวด; อวดอ้าง (to blow, to puff; to brag, to boast)

部首牛 4 画 niú

ที่มา: หัววัวที่มีเขา

ความหมายดั้งเดิม: วัว, แม่วัว, วัวตัวผู้

音การออกเสียงตามถิ่นและยุคสมัย

吹

上古音 (Baxter-Sagart) *tʰo[r]Baxter2014 上古音 (Baxter-Sagart) *tʰo[r]-sBaxter2014 上古音 (Schuessler) thoih or *k-hloih ?Schuessler2007 上古音 (Starostin) thwajStarostin1989 中原官话 chui1Rime 中原官话 chui4Rime 北京 (Ding1958) ʈʂʰ u e i ⁵⁵Ding1958 又音 (多音字) chuī chuìpypinyin 吴语-上海 (吴语拉丁式注音) tseuRime 吴语-上海 (吴语拉丁式注音) tsyuRime 吴语-苏州 tsyuRime 官话-南京 chuei1Rime 官话-南京 chuei4Rime 客家话 (客语拼音) chhoiRime 客家话 (客语拼音) coiRime 客家话 (客语拼音) cuiRime 客家话 (客语拼音) tshoiRime 广韵 tɕʰĭweGuangyun 广韵 tɕʰĭwe˩Guangyun 广韵 (反切) 尺僞切Guangyun 广韵 (反切) 昌垂切Guangyun 广韵 (反切) 尺僞Unihan 广韵 (反切) 昌垂Unihan 早期官话 (Coblin) *chui1Coblin2015 晚汉 (Schuessler) tśʰoi ~ tśʰuai *thoi or *k-hloi ?Schuessler2007 晚汉 (Schuessler) tśʰoiᶜ ~ tśʰuaiᶜSchuessler2007 晚汉 (Starostin) ćhweStarostin1989 普通话 chuīUnihan 普通话 (Baxter) tsyhweBaxter2014 普通话 (Baxter) tsyhweHBaxter2014 普通话 (Coblin) tśhjweCoblin2015 普通话 (Pinlu) chuīUnihan 普通话 (Schuessler) tśʰjweSchuessler2007 普通话 (Schuessler) tśʰjweᶜSchuessler2007 普通话 (Wikibooks) tsyhweWikibooks2016a 普通话 (Wikibooks) tsyhweHWikibooks2016a 粤语 (粤拼) ceoi˥˧Rime 粤语 (粤拼) ceoi˧˧Rime 粤语 (粤拼) ceoi1Unihan 越南语 (汉越音) xuyUnihan 闽南-泉漳 (白话字) cher1Rime 闽南-泉漳 (白话字) chui1Rime 韩语 (汉字音) CHWIUnihan

牛

上古音 (Baxter-Sagart) *[ŋ]ʷəBaxter2014 上古音 (Schuessler) ŋwəSchuessler2007 上古音 (Schuessler) ŋᵂjəSchuessler2007 上古音 (Starostin) ŋwǝStarostin1989 中原官话 niou2Rime 北京 (Ding1958) n i o u ³⁵Ding1958 吴语-上海 (吴语拉丁式注音) gnioeRime 吴语-苏州 gnioeRime 官话-南京 liou2Rime 客家话 (客语拼音) giuRime 客家话 (客语拼音) ngiuRime 广韵 ŋĭəu˩Guangyun 广韵 (反切) 語求切Guangyun 广韵 (反切) 語求Unihan 早期官话 (Coblin) *ngieu2Coblin2015 晚汉 (Schuessler) ŋu (or ŋɨu)Schuessler2007 晚汉 (Starostin) ŋwǝStarostin1989 普通话 niúUnihan 普通话 (Baxter) ngjuwBaxter2014 普通话 (Coblin) ngjəuCoblin2015 普通话 (Pinlu) niúUnihan 普通话 (Schuessler) ŋjəuSchuessler2007 普通话 (Wikibooks) ngjuwWikibooks2016a 粤语 (粤拼) ngau˨˩Rime 粤语 (粤拼) ngau4Unihan 越南语 (汉越音) ngưuUnihan 闽南-泉漳 (白话字) giu5Rime 闽南-泉漳 (白话字) gu5Rime 韩语 (汉字音) WUUnihan